زندگی بر دوش ما بار گرانی بیش نیست

 گاهی در دنیای خود ساخته ی خویش

چنان اسیر میله های اهنی افکارمان می شویم

که نمیدانیم زندانی بوده ایم...یا ...زندانبان!

پشت پرچین سکوت پنهان شده ام

تا..بچینم بغض ها را از شاخه های دلخوری

ندا امد :  گریستن زیباست ..... نه بر  اشک خود !

بیا......بیا

دستهایم را بگیر ... شاید... بگیریم سهم خود را ... از دنیا

گاهی چنان با خود بیگانه ام

که وقتی در ایینه به خود می نگرم

او را می بینم ...شبیه من است ... خود من نیست !

چه بسا گذر عمر هم  نتواند

 "  رسم زندگی "  را بیاموزد

زمانی که می خواهیم تصمیمی را اتخاذ کنیم ..

بهتر ست دقت بیشتری کنیم که ایا اصلا مسئله ای وجود دارد ؟

خداوندا.....

تو تنها سکاندار زندگی ما هستی

ما را از تلاطم دریای خروشان زندگی ایمن گردان !

یکی از ناشناخته ترین لذت ها  ......

"  صحبت کردن " با خویشتن است !

این اشتباه بزرگی ست که فکر کنیم .....

دیگران اعتقاداتشان از ما ضعیف تر است !

زمانی که مردم را دوست بداریم ...

         خدمت به انها   "  لذت  "   است نه   " وظیفه "   !