در میان اشتیاقی که در ارزوست......

       با وصال و شوقی که بی ارزوست......

              چه بسیار فرق است.........

"جبران خلیل جبران"

وقتی که نسیم صبحگاهی                                                           

                                                      گل های باغ گیسوانت را  

پرپر کرد و پرپر کـــرد

بر روی پیشانی......

من نیز در ایینه ی چشم تو

می دیدم پرواز روحم را

بر افاق پریشــــــانی

"فریدون مشیری"

چشم هایت دریاییست ...

و من قایقی که ارام بر جذر و مدش در حرکتم...

نزدیک تر بیا !!!

تو تنها کسی هستی که اگر نزدیک تر بیایی

سراب نخواهی بود....