"   شناخت خویشتن  "  مادر  همه  شناخت هاست !

درین بیابان گذری نیست

                                سواران را

                                                لیک 

دل ما خوش به فریبی ست

                                               غبارا

                                 تو  بمان

تنها موجودی که از نشستن به موفقیت می رسه !

"  زندگی  "

دریای متلاطمی است

که محبت قطب نمای ان است !

اخر راهیم و.....در اغاز کار

این چنین است رسم تلخ روزگار !

سفر واقعی اکتشاف به معنای

"  دید جدیدی  "  است  نه دیدن  چشم انداز ی جدید !

عشق مانند تلسکوپ است  و  نفرت مانند میکروسکوپ !

کجا می توانم بروم .... کناره ی رود  ؟

که باد می اید  و  می بردم

در اغوش کویر  ؟ 

که افتاب می بردم

می مانم کنار تو  ...

که نیستی ...

خیالت می بردم....!

اگر از عرش افتد کس      امید زیستن دارد

کسی کز طاق دل افتد       هرگز برنمی خیزد

دریا را صدا می زنم

           تا از طنین فریادم موجها باز ایستند

                                  بیتوته امن دل تنگیهایم کو  ؟

                                                    شانه هایت را می گویم !