دوستان مهربان از برادران نامهربان بهترند !

در شمارش سال های عمر خود

باچرخه ی  زندگی یکنواخت چه کنیم ؟

گاه  از زمانه می لرزیم   ... و  ... گاه  از  زمین !

خوشا ..  ملامت شیرین عشق ..  از لبان تو !

قبل از ان که خیلی دیر شود

اغوش های ماتمت را از هم بگشا !

وقتی اهنگ رفتن می کنی

        واژه هایم به نفس زدن می افتند

                 دست هایم در تکاپو می شوند

                              رویاهایم به غم می نشینند

                                    و ... من در خاکستر احساس خود

                                                      هم چنان شعله ور می مانم

ما در تمام ساعات بیداری مشغول گفتگو هستیم

گفتگو با خودمان !

ساقه شکسته ی یک رابطه ... گاه هرگز ترمیم نمی شود !

                       چه سخت است در تله ای بیفتیم

                                    که برای دیگری گذاشته بودیم !                   

                مادر لطافت دستانش را در ازای

                         بالیدن فرزند به زمان هدیه می دهد!